M E R H A B A

Merhaba Ey hüsn-ü zaman merhaba,

Merhaba Ey derde derman merhaba

Merhaba Ey feryad-ü figanım merhaba

Merhaba Ey canım cananım merhaba

Merhaba Ey gönül köşküm merhaba

Merhaba Ey sanal aşkım merhaba

Merhaba Ey karagözlüm merhaba

Merhaba Ey açık sözlüm merhaba

Merhaba Ey bağban gülü merhaba

Merhaba Ey Anzer balı merhaba.

Merhaba Ey bilge hocam merhaba

Merhaba Ey dilde hecem merhaba

Merhaba Ey sevda bend’im merhaba

Merhaba Ey can efendim merhaba.

Merhaba Ey yağmur kokum merhaba

Merhaba Ey dilde lokum merhaba

Merhaba Ey kucak, kulaç merhaba

Merhaba Ey dest-i ilaç merhaba

Merhaba Ey hasret korkum merhaba

Merhaba Ey dilde türküm merhaba

Merhaba Ey gönül kuşum merhaba

Merhaba Ey rüyam düşüm merhaba.

Merhaba Ey çiğ damlası merhaba

Merhaba Ey gülün hası merhaba

Merhaba Ey güzel gönül merhaba

Merhaba Ey dil-i bülbül merhaba.

Merhaba Ey kalp yangını merhaba

Merhaba Ey gönül zengini merhaba

Merhaba Ey hazzım, neşem merhaba

Merhaba Ey güzel Ayşe’m merhaba

                                      Hakan

                                 14.07.2005

            AYRILIK

Hazan yeli esti birden bu gece

Sararıp soldum, güze döndü baharım

Ayıldım, ayrılığın kucağına düşünce,

         Durulmam gayrı deli coşkun çağlarım,

         Sabah olur akşam olur ağlarım.

Ah-u zara düştüm, benim eserim,

Yar konuşmazsa ben dünyaya küserim

Hançer vurur can evimi keserim

         Ciğerimi kızgın şişle dağlarım

         Sabah olur akşam olur ağlarım.

Cananı arar bülbül, gül dalından sorar,

Bülbülünkinden daha büyük derdim var.

Gül yitirdim  bağda, bak gönlümde har,

         Nerde benim gonca güllü bağlarım

         Sabah olur akşam olur ağlarım..

Eyy.. İyiliklerin kadim perisi,

Eyy.. En güzel Ayşelerin Ayşesi

Nerdesin caanım. Eyy ciğerimin köşesi

         Bin derdime yeni dertler bağlarım,

         Sabah olur akşam olur ağlarım…

Ruhuma ayrılık acısı çöktü demiştim.

İç sıkıntısı bilmem nerden bilmişim,

Beş Temmuzda gece üçte ölmüşüm,

         Mezarım olsun  nerde benim dağlarım

         Sabah olur akşam olur ağlarım.

                                                                Hakan

                                                            05.07.2005

Davet

Seni ben bekliyorum, göğsüm açık, bağrım açık; Hançer ol, göğsüme saplan; ecel ol, karşıma çık; Çalmamış bir gece mademki felekten gönlüm, Gelecek, bâri elinden dilerim gelsin ölüm. Toprağın rengi kanımdan kızarırken, yer yer, Uzanıp, sapsarı, son bûsemi koymazsam eğer O benim kalbimi göğsümden ayırmış çeliğe, Gezsin ismim yedi kat gökte bu gün kahpe diye, Beni kahretmeden âlemde o bîgâne duruş, Bana sal yalvarırım pençeni ey yırtıcı kuş! İşte ben bekliyorum, göğsüm açık, bağrım açık; Hançer ol, göğsüme saplan; ecel ol, karşıma çık. Faruk Nafız Çamlıbel

Sürgün Ülkeden Başkentler Başkentine

 ................

Senin kalbinden sürgün oldum ilkin
Bütün sürgünlüklerim bir bakıma bu sürgünün bir süreği
Bütün törenlerin şölenlerin ayinlerin yortuların dışında
Sana geldim ayaklarına kapanmaya geldim
Af dilemeye geldim affa layık olmasam da
Uzatma dünya sürgünümü benim
Güneşi bahardan koparıp
Aşkın bu en onulmazından koparıp
Bir tuz bulutu gibi
Savuran yüreğime
Ah uzatma dünya sürgünümü benim
Nice yorulduğum ayakkabılarımdan değil
Ayaklarımdan belli
Lambalar eğri
Aynalar akrep meleği
Zaman çarpılmış atın son hayali
Ev miras değil mirasın hayaleti
Ey gönlümün doğurduğu
Büyüttüğü emzirdiği
Kuş tüyünden
Ve kuş sütünden
Geceler ve gündüzlerde
İnsanlığa anıt gibi yükselttiği
Sevgili
En sevgili
Ey sevgili
Uzatma dünya sürgünümü benim

Bütün şiirlerde söylediğim sensin
Suna dedimse sen Leyla dedimse sensin
Seni saklamak için görüntülerinden faydalandım Salome'nin Belkıs'ın
Boşunaydı saklamaya çalışmam öylesine aşikarsın bellisin
Kuşlar uçar senin gönlünü taklit için
Ellerinden devşirir bahar çiçeklerini
Deniz gözlerinden alır sonsuzluğun haberini
Ey gönüllerin en yumuşağı en derini
Sevgili
En sevgili
Ey sevgili
Uzatma dünya sürgünümü benim

Yıllar geçti saban ölümsüz iz bıraktı toprakta
Yıldızlara uzanıp hep seni sordum gece yarılarında
Çatı katlarında bodrum katlarında
Gölgendi gecemi aydınlatan eşsiz lamba
Hep Kanlıca'da Emirgan'da
Kandilli'nin kurşuni şafaklarında
Seninle söyleşip durdum bir ömrün baharında yazında
Şimdi onun birdenbire gelen sonbaharında
Sana geldim ayaklarına kapanmaya geldim
Af dilemeye geldim affa layık olmasam da
Ey çağdaş Kudüs (Meryem)
Ey sırrını gönlünde taşıyan Mısır (Züleyha)
Ey ipeklere yumuşaklık bağışlayan merhametin kalbi
Sevgili
En sevgili
Ey sevgili
Uzatma dünya sürgünümü benim

Dağların yıkılışını gördüm bir Venüs bardağında
Köle gibi satıldım pazarlar pazarında
Güneşin sarardığını gördüm Konstantin duvarında
Senin hayallerinle yandım düşlerin civarında
Gölgendi yansıyıp duran bengisu pınarında
Ölüm düşüncesinin beni sardığı şu anda
Verilmemiş hesapların korkusuyla
Sana geldim ayaklarına kapanmaya geldim
Af dilemeye geldim affa layık olmasam da
Sevgili
En sevgili
Ey sevgili
Uzatma dünya sürgünümü benim

..............

Sezai KARAKOÇ

   Beklenen

     Ne hasta bekler sabahı
 Ne taze ölüyü mezar 
      Ne de şeytan bir günahı
    Seni beklediğim kadar 

    Geçti istemem gelmeni
       Yokluğunda buldum seni 
       Bırak vehmimde gölgeni
   Gelme artık neye yarar

                                  nfk

GÜL VE BÜLBÜL

Gül esasında beyazdı bir zamanlar..                 Birgün etrafında şakıyarak ona aşkını sunan bülbülü azarlayıp kovunca, bülbül divane kesildi.. Sinesini gülün dikenlerine çaldı..Vurdukça takati kesildi ve düşüp öldü..                 Gül aşkı için canından bile vazgeçen bülbülün ölümünden öyle üzüntüye kapıldı ki, gövdesini boyayan kanı emdi ve o günden sonra da kızıl açmaya başladı...                 O aşktan kala kala silinmeyen bir üzüntü ve bülbülün kanının hatırası kaldı gülde...                  Derler ki; O üzüntü gülün ömrünün az oluşunun da sebebidir...

NE OLDU BANA…

Havalandı da bir zaman deli gönlüm

Akıl başta iken, her soruya bil oldum.

Kar yağdı ruhuma, ben çığlara gömüldüm

Ağladım yakardım, bu dünyadan sil oldum.

Narına yandım, uğruna helak oldum o kızın

Düştüm ardına sevgi bilmez vefasızın

Ayak altında kaldım her geçene yol oldum.

Nida çıkmaz oldu benden, dil tutuldu lal oldum.

Avuçladım ben, gökyüzündeki yıldızları,

Yazılar yazdım su üstüne, göl oldum,

Şaştım kaldım ki, ateş eritmez buzları

Dost kapısında divan durdum, kul oldum.

İpeklerle her gece karanlığı örerdim,,

Peşinden koşardım, her yüzüme gülenin.

Elimden tuttu dost, ben peşine gel oldum.

Kızgın fırında idim yandım bittim kül oldum.

Ağyar elinde iken, gönlüm oyuncak.

Ben dostuma hicap oldum tül oldum.

Lamelif gibi kaşlarını, şimdi çatacak

Ağırdım kaya gibi, bak eridim kil oldum..

Sanırdım bu gönül onmaz bir daha,

Işık salmaz bu yürek yanmaz bir daha,

Narına düştüm, canlandım ben  hal oldum.

Ablanın eli değdi, gonca oldum gül oldum. 

………….Benim bu şiiri yazmama vesile olduğun için…

Allah senden razı olsun…………….

  AYŞE İPEK KAYA  

 

AY DOST!..   Ay dost!. Sen Gır şehrinin gülüsün, Durmaz ki gönül, her an dost arar Ay dost!.. Sen ki muhabbet bülbülüsün       Hep dost arardım, şimdi dostumda var,       Varsın artık açmasın o ıhlamurlar..    Yalnızdım cihanda ben yapayalnız   Yangın yerinde üşür, bedenim buz Akşamları “selam” diyor bir güzel kız,       Bu muhabbet ki, beni hayata bağlar       Varsın artık açmasın o ıhlamurlar..   Şekiller kararıp renkler kaçınca  Karanlıkta bir başıma kalınca,  Şafak vakti kelimeler boyunca        Bana şiirlerden bir pınar sağlar,       Varsın artık açmasın o ıhlamurlar..   Eskidi pabuçlarım gezdim avare Yürek delik-deşik ciğer bin pare Garipliğe, durgunluğa işte bu çare       Deli gönlümde artık nehirler çağlar       Varsın artık açmasın o ıhlamurlar..   İlk yaz yağmuru gibi geldin bir gece, Türkülerde nağme, şiirde hece Arzular çelimsiz, ıstırap cüce.       Neredeyse gelecek,  vaktimiz dar       Varsın artık açmasın o ıhlamurlar..   Parayla pulla alınmaz bu servet Evet servet bu.. Onunla muhabbet Kemlik, kötülük bir olsada, Şayet        O iyilik barındıran bir hisar       Varsın artık açmasın o ıhlamurlar..   Eski kent ile kırda iki şehir, Menzil uzakda, yok vuslata tehir Geri döndüm artık, kapansın kabir..       Şimdi ölsem bile, reddeder mezar       Varsın artık açmasın o ıhlamurlar..   Konanlar göçer, bu dünya bir eşik Yalnız göçecektim, gönlüm alışık Karanlıktı yarınlar, doğdu bir ışık        İsyan etti gönlüm, bana sitemkâr       Varsın artık açmasın o ıhlamurlar..   Kaç gece geçirdim, gözüm şafakta Bir ışık bir umut yokken ufukta Benliğim silindi beynim tutukta       Düşüncem durdu ki, aklıma zarar       Varsın artık açmasın o ıhlamurlar..   Ay dost!  Seninle yırttım karanlığı Yüreğimde kurdum gönül hanlığı Dosta köle olda, yık hakanlığı       Karamsar değilim, kalmadım naçar       Varsın artık açmasın o ıhlamurlar..   Yatak dürter beni sıfır üçlerde Selam yolladım bütün kuşlarda Bir gül idin, gördüm seni düşlerde       Ruhum durmaz ki hep bedenden firar       Varsın artık açmasın o ıhlamurlar..   Ay dost dedim. Ay dost dostun çığlığı Ay dost! Bu dağ hangi çiçeğin dağı Bu dağda kurulmuş gönül otağı       Çiçek dağda türlü çiçekler açar       Varsın artık açmasın o ıhlamurlar..